Polański razy trzy

„Dziecko Rosemary” (1968)

Jeden z najlepszych horrorów, jaki kiedykolwiek powstał – brawurowa adaptacja bestsellerowej powieści Iry Levina o kochającym się małżeństwie z Nowego Jorku, które oczekuje narodzin swego pierwszego dziecka. Jak każda przyszła matka, Rosemary (Mia Farrow) przeżywa uczuciowy zamęt – radość przemieszaną z lękiem i niepewnością. Jej mąż (John Cassavetes), ambitny, ale niedoceniony aktor, zawiera pakt z diabłem, dzięki któremu pragnie odmienić swój los… Reżyserowi Romanowi Polańskiemu udało się w tym satanistycznym thrillerze skompletować obsadę, która wznosi się na wyżyny aktorskiego kunsztu. Za rolę nadopiekuńczej sąsiadki Ruth Gordon uhonorowano Oscarem.

„Chinatown” (1974)

Prywatny detektyw Jack Gittes (Jack Nicholson) z Południowej Kaliforni zostaje wynajęty przez piękną kobietę (Faye Dunaway), by śledzić jej męża. Ta, wydawałoby się, prosta sprawa zaczyna się gmatwać, a Jack wpada w coraz większe kłopoty. Okazuje się, że chodzi o wielki skandal korupcyjny, budowę zapory wodnej i spekulacje ziemią.

Wszystko to w mrocznej i stylowej opowieści o latach 30. ubiegłego wieku, uznawanej za pozycję wyjątkową i ponadczasową, a także za hołd Romana Polańskiego dla niezwykłego gatunku, jakim jest klasyczny czarny kryminał.

Intrygujący scenariusz (Oscar dla Roberta Towne), mistrzowska reżyseria i niezapomniane kreacje.

„Lokator” (1976)

Mieszkanie z tajemniczą przeszłością w kamienicy pełnej ponurych i złowrogich mieszkańców jest tłem dla tego intrygującego thrillera. Polański wciela się w postać Trelkovskiego, cichego i niepozornego urzędnika, którego szare życie wypełnia się strachem i grozą, kiedy wprowadza się do nowego mieszkania. Do narastającej paranoi przyczyniają się inni lokatorzy, którzy nie zrobią niczego, by pomóc mu opanować obsesję na tle tragicznego losu poprzedniej lokatorki. Czy lęki Trelkovskiego są istotnie uzasadnione czy też są po prostu wynikiem jego prawdopodobnego załamania nerwowego? Dzięki znakomitej międzynarodowej obsadzie (Isabelle Adjani, Melvyn Douglas, Jo Van Fleet, Bernard Fresson. Lila Kedrova, Shelley Winters) oraz umiejętności nasycania przez Polańskiego filmów nieoczekiwanym suspensem „Lokator” należy do klasyki kina grozy.